Άρθρα-Απόψεις

Γράφει η Ελένη Λάμπρου Τον τελευταίο καιρό παρακολουθούμε μια έντονη προσπάθεια της παράταξης που βρίσκεται στην εξουσία να αποπροσανατολίσει την κοινή γνώμη από τα ουσιαστικά προβλήματα της ελληνικής εκπαίδευσης. Οι αδυναμίες, οι ελλείψεις και τα κενά δεν ενδιαφέρουν κανέναν και γι’ αυτό δεν αντιμετωπίζονται. Αντίθετα, επιδίδεται σε μία προσπάθεια καθαίρεσης από τον βασικό κορμό του αναλυτικού προγράμματος της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης σημαντικών μαθημάτων που την έχουν στιγματίσει και εμποτίσει με αρχές και αξίες ανθρωπισμού.

Ιδεολογικές τοποθετήσεις και κοινωνιολογικές προεκτάσεις της Γενιάς του 1880 στο διήγημα του Γ. Μ. Βιζυηνού «Το μόνον της ζωής του ταξείδιον» και το ποίημα του Γ. Δροσίνη «Τα μάγια της αγάπης» Το Βιζυηνό (1849-1896- πεζογράφος της γενιάς του 1880 και πραγματικός εισηγητής του ηθογραφικού διηγήματος στη νεοελληνική λογοτεχνία) τον ενδιαφέρει η ψυχολογία των ηρώων του, ο τρόπος αντιμετώπισης της μοίρας τους και οι αδυναμίες τους.

Το Ινστιτούτο Εκπαιδευτικής Πολιτικής πρότεινε την κατάργηση της διδασκαλίας της «Αντιγόνης» του Σοφοκλή από την διδακτέα ύλη του μαθήματος των αρχαίων Ελληνικών. Θυμίζω ότι στο πλαίσιο του ίδιου μαθήματος ήδη έχει καταργηθεί ο «Επιτάφιος» του Θουκυδίδη. Προφανώς, ο «Επιτάφιος» και η «Αντιγόνη» απάδουν της μεταμοντέρνας μπουρδολογίας. Το ηθικό σύμπαν της Αντιγόνης: οι άγραφοι νόμοι, η πίστη ότι υπάρχουν απόλυτες σταθερές στον κόσμο, άχρονες και απρόσβλητες από καταστάσεις και ερμηνείες — αδυνατεί να χωρέσει στο μοντέρνο μυαλό που έχει αποδεχθεί ότι κάποιοι μπορούν να αλλάζουν φύλο κάθε τρίμηνο.

ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ: Αγαπητοί μοι φροντισταί διατί αντιδικείτε επί του θέματος της αργίας, καθότι θα επεθύμων αφενός την την υστεροφημικήν αναβίωσιν της δράσεως μου δια της τηρήσεως της αργίας αφετέρου σιγά τα λάχανα μιας ημέρας ην θα απωλέσουν οι μαθηταί. Αλλωστε έχετε χρόνον δια extra άπειρον.

Αξιολόγηση σχολικού διευθυντή

Η τραγωδία «Αντιγόνη» του Σοφοκλή αποτελεί ένα λογοτεχνικό και δραματικό αριστούργημα που έχει «ανέβει» στις σημαντικότερες θεατρικές σκηνές του πλανήτη. Η υπόθεση της τραγωδίας αναφέρεται στον μύθο της ομώνυμης νεαρής πριγκίπισσας του θηβαϊκού βασιλικού οίκου των Λαβδακιδών, που αποφάσισε να ριψοκινδυνεύσει τη ζωή της και, εν τέλει, να τη θυσιάσει ως τίμημα για την ταφή του νεκρού αδελφού της Πολυνείκη, παρά την περί του αντιθέτου εξωφρενική εντολή του τυράννου της Θήβας Κρέοντα.