Άρθρα-Απόψεις

Αν ελάχιστα ανατρέψουμε τη βιβλιοθήκη του σπιτιού μας, τότε όλα τα βιβλία πέφτοντας θα χάσουν την οργάνωσή τους και θα πρέπει εμείς ως εξωτερικός παράγοντας να παρέμβουμε να τα βάλουμε πάλι οργανωμένα στα ράφια και να μειώσουμε έτσι την εντροπία (αταξία) της βιβλιοθήκης. Η εντροπία ενός μονωμένου θερμοδυναμικού συστήματος τείνει πάντα να αυξηθεί.

 ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Του Φώτη Παντόπουλου* Οι συζητήσεις με συναδέλφους και γενικότερα ανθρώπους με μεγάλη πείρα περί τα εκπαιδευτικά είναι πάντα χρήσιμες και διαφωτιστικές. Κι αυτό γιατί -εφόσον διαλέξαμε να είμαστε δάσκαλοι- το εκπαιδευτικό έργο ανεξαρτήτως βαθμίδας έχει από τη φύση του τεράστιες απαιτήσεις που απορρέουν από το ανεξάντλητο και διαρκώς διευρυνόμενο περιβάλλον τόσο της γνώσης καθαυτής, όσο και των μεθόδων για την προσέγγιση και κατάκτησή της.

Βρισκόμαστε σε όλο το διηνεκές της ιστορικής καταγραφής. Η παρατήρηση επαναλαμβανόμενων φαινομένων στη φύση, γεννά σε ένα επιστήμονα την υποψία ενός νέου νόμου ! Έτσι λοιπόν και εγώ όπως ο Faraday με το νόμο της επαγωγής και ο Lenz με τον αντίστοιχο νόμο, σας παρουσιάζω το νέο θεώρημα των Μαθηματικών Ο Λ Ε Σ Ο Ι Γ Υ Ν Α Ι Κ Ε Σ Ε Ι Ν Α Ι Μ Ο Ν Ε Σ !!! ΑΠΟΔΕΙΞΗ:

Το ταξίδι για την Υψηλή Τέχνη είναι δύσκολο και χρονοβόρο, αλλά όπως κάθε ταξίδι τόσο απολαυστικό και σαγηνευτικό, με λαμπρούς σταθμούς και με πυξίδα το όραμα, δεικνύει πάντοτε κόσμους ιδεατούς, αγγελικά πλασμένους που η πραγματικότητα καταβροχθίζει μανιωδώς, ζηλεύοντας τη φυγή προς το άγνωστο, μένοντας παράλληλα προσκολλημένη στη ρηχότητα της σκέψης, συντηρώντας συν τοις άλλοις μία παγιωμένη στρεβλή κατάσταση, που έχει απωλέσει την ονειροπόληση, φοβούμενη, μήπως το όνειρο βγει αληθινό και χαθούν τα συμφέροντα που εξυπηρετεί. Πώς να εξηγηθεί αλλιώς η αδιαφορία και η πολεμική για την Υψηλή Τέχνη των αρχαιοελληνικών και Βυζαντινών διδαγμάτων, τα οποία αποτελούν κομμάτια της ελληνικής ιστορίας μας;

Του Χρήστου Χωμενίδη Ας μην γελιόμαστε. Η έκπτωση της εγκυκλίου παιδείας στην Ελλάδα δεν ξεκίνησε επί Σύριζα. Ο απόφοιτος του παλιού εξαταξίου Γυμνασίου, ο γεννημένος στις αρχές του 20ου αιώνα, μπορούσε να σταδιοδρομήσει λαμπρά στον δημόσιο και στον ιδιωτικό τομέα. Κι εκείνος ωστόσο που είχε μαθητεύσει σε κάποια τεχνική σχολή -λειτουργούσαν μπόλικες- και είχε βγει μάστορας, διέθετε όλες τις βάσεις για να εξελιχθεί με τα χρόνια και με τη δουλειά σε βιοτέχνη ή επικεφαλής συνεργείου.