Οι δυο κατηγορίες ανθρώπων
Οι άνθρωποι είναι δυο μονάχα κατηγορίες:
Είναι αυτοί που μένουν κι αυτοί που φεύγουν.
Η αγωνία του τερματοφύλακα πριν το πέναλτι
Βρισκόμαστε στα 1970
Η Χούντα έχει καθιερώσει επίσημο εθνικό σπορ το ποδόσφαιρο με τον Πατακό και τον Παπαδόπουλο πρώτο πλάνο στα Κυριακάτικα ματς.
Το Εθνικό σλόγκαν είναι: «Κάθε πόλη και γήπεδο - κάθε χωριό και γυμναστήριο» !!
Οι αυταπάτες ενός δημοψηφίσματος (Μέρος Β)
[Οδηγία χρήσης: Όποιος φίλος ή όποια φίλη κουράζεται εύκολα με την ανάγνωση μπορεί να επιλέξει την... ακρόαση του άρθρου στον διαδικτυακό σύνδεσμο https://clyp.it/z5jchjbw (διάρκεια: 06:47)]
Στην «Κρητική Επιθεώρηση» της 8ης Ιουλίου αναδείξαμε τρεις αυταπάτες του περσινού δημοψηφίσματος. Δείξαμε γιατί το «ΟΧΙ» δεν υπήρξε ο πραγματικός νικητής του δημοψηφίσματος. Δείξαμε ότι το δημοψήφισμα δεν υπήρξε ποτέ γιορτή για τη Δημοκρατία. Δείξαμε ότι η προπαγάνδα δεν αξιοποιήθηκε μόνο από την πλευρά του «ΝΑΙ». Σήμερα συνεχίζουμε απ’ το σημείο που σταματήσαμε.
Δικαίωμα ψήφου στη Χιονάτη και τους εφτά νάνους
Μιας και δεν είχαμε κάποιο σοβαρό θέμα να ασχοληθούμε, ψάξαμε και βρήκαμε, γεγονός -ένα από τα πολλά- που επιβεβαιώνει τη μέγιστη σοφία του λαού μας. Άλλωστε η πολύπλευρη κρίση που μας μαστίζει αναλύθηκε διεξοδικά. Μπορεί λύση να μην έχουμε εντοπίσει, μπορεί τα πράγματα να βαδίζουν γοργά από το κακό στο χειρότερο, μπορεί η μετριότητα να έχει εγκατασταθεί τόσο μόνιμα στην κοινωνία μας όσο και οι πρόσφυγες που, για κακή τύχη τους, βρέθηκαν εδώ αλλά... Αλλά βαρεθήκαμε πια.
Οι αυταπάτες ενός δημοψηφίσματος (Μέρος Α)
[Οδηγία χρήσης: Όποιος φίλος ή όποια φίλη κουράζεται εύκολα με την ανάγνωση μπορεί να επιλέξει την... ακρόαση του άρθρου στον διαδικτυακό σύνδεσμο https://clyp.it/cbi3peof (διάρκεια: 06:55)]
Ζήσαμε πρόσφατα την πρώτη επέτειο του δημοψηφίσματος της 5ης Ιουλίου 2015, του πρώτου από το 1974 και του μοναδικού στη σύγχρονη ελληνική ιστορία που δεν αφορούσε τη μορφή του πολιτεύματος. Ο πολιτικός κόσμος και όχι μόνο, όπως ήταν αναμενόμενο,
Η νέα μορφή των φροντιστηρίων
Με το νόμο του 1922 ιδρύονται τα πρώτα φροντιστήρια και εδραιώνονται με οριστικότερο νόμο του Μεταξά του 1940.
Η επιθυμία για μόρφωση και κοινωνική καταξίωση γεμίζει τις αίθουσες. Χαρισματικοί καθηγητές όπως ο Αλεξόπουλος, ο Μανωλκίδης, ο Μπελεζίνης, ο Κυριακόπουλος διδάσκουν στα θρανία των αιθουσών στις οποίες στήριξαν τις ελπίδες τους χιλιάδες Έλληνες.
