Μόνιμες Στήλες

Βρισκόμαστε στο 1856 Ο φυσικός Hermann von Helmholtz έκανε ίσως την πιο μελαγχολική πρόβλεψη στην ιστορία της επιστήμης. Το σύμπαν, ισχυρίστηκε ο Helmholtz, πεθαίνει. Η βάση αυτής της ζοφερής δήλωσης ήταν ο λεγόμενος δεύτερος Νόμος της θερμοδυναμικής. Ο εν λόγω νόμος διατυπώθηκε για πρώτη φορά στις αρχές του 19ου αιώνα ως μια πρόταση σχετικά με την απόδοση των θερμικών μηχανών. Σύντομα, όμως, αναγνωρίστηκε η σημασία του για ολόκληρο το σύμπαν και οι όντως κοσμολογικές συνέπειες του.

[Ακρόαση του άρθρου: https://clyp.it/a0bktxrj (διάρκεια: 06:24)] Στις αργκό συζητήσεις της ανδροπαρέας χρησιμοποιείται συχνά ο βαρβαρισμός «σ-ωραίος», μια σύνθεση του επιθέτου «ωραίος» με το συριστικό «σ» που προσδίδει στην έννοια του επιθέτου ένα ιδιαίτερο νόημα. Πρόκειται για προσφώνηση που απευθύνεται, πάντα με το κατάλληλο ύφος, σε άτομο έντιμο, ντόμπρο, απόλυτα ξηγημένο, που έχει φερθεί σωστά, έχει πετύχει κάτι σημαντικό ή έχει πει κάτι αστείο, έξυπνο ή σοφό. Μάλιστα, οι χρήστες της λέξης έχουν τη δυνατότητα ν’ αυξάνουν, κατά το δοκούν, την έμφαση στο «σ», ώστε να τονίζουν το νόημα της λέξης ακόμα περισσότερο. Για παράδειγμα «σ-ωραίος» σημαίνει έντιμος και ξηγημένος άνθρωπος. «Σσσ-ωραίος» σημαίνει περισσότερο έντιμος και ξηγημένος άνθρωπος. «Σσσσσσσσ-ωραίος» σημαίνει πάρα πολύ έντιμος και ξηγημένος άνθρωπος, κ.ο.κ.

Του Νίκου Τσούλια Παρακολουθούμε την περιπέτεια υπαρξιακής μορφής των εφημερίδων «ΤΟ ΒΗΜΑ» και «ΤΑ ΝΕΑ» και φαντάζομαι ότι οι αναγνώστες τους – και όχι μόνο – ανησυχούν για την προοπτική τους. Είναι προφανές ότι υπάρχει ευθύνη κακής διαχείρισης και αδιαφάνειας στην οικονομική όψη του όλου προβλήματος και πρέπει να υπάρξει απόλυτο καθεστώς νομιμότητας.

Του Νίκου Τσούλια Είναι από τη φύση της μια ιδιόμορφη αισθητική. Η εικόνα των αισθήσεων υπολείπεται κατά πολύ από την ουσία, για τον απλό λόγο ότι δεν δίνει τη δυνατότητα να προσλάβεις την πραγματικότητα των βιβλίων. Ακόμα και αν έχεις διαβάσει το βιβλίο, δεν είσαι ποτέ βέβαιος τι σου έχει δώσει, που σε έχει πάει, τι ακριβώς σου έχει συμβεί.

Ιατρικής -21% Φαρμακευτικής -18% Αρχιτεκτόνων -16%

Το συνδικαλιστικό κίνημα βρίσκεται εδώ και αρκετά χρόνια μπροστά σε ιστορική πρόκληση: να υπερασπιστεί τα βασικά δικαιώματα των εργαζομένων και τον κόσμο της εργασίας απέναντι σε μια πρωτόγνωρης έκτασης και έντασης επίθεσης του κεφαλαίου, των μνημονιακών πολιτικών και των διαδοχικών κυβερνητικών σχημάτων από το 2009 έως σήμερα. Φορτώνονται τα βάρη της κρίσης μόνο οι εργαζόμενοι και η ελληνική κοινωνία στο σύνολό της. Όλα τα μνημονιακά προγράμματα οδήγησαν και οδηγούν νομοτελειακά σε αδιέξοδο την οικονομία, στην αναπαραγωγή και στην όξυνση της κρίσης.