Τι γίνεται με τον κ. Γαβρόγλου;
Του Νίκου Τσούλια
Υπάρχουν κάποια ζητήματα στη λειτουργία της ηγεσίας του Υπουργείου Παιδείας, που δεν μπορούν να προσεγγιστούν με τα παραδοσιακά εργαλεία ανάλυσης. Αναφέρω μερικά χαρακτηριστικά στοιχεία στη δράση του Υπουργού Παιδείας.
Για τους “Επτά επί Θήβας” του Αισχύλου: (6α) Άνδρες και Γυναίκες...
Ορισμένοι μελετητές θεωρούν ότι η τραγωδία «Επτά επί Θήβας» του Αισχύλου δομείται στη βάση της αντίθεσης ανάμεσα στον υστερικό χορό των νεαρών κοριτσιών από τη μια, που κυριεύεται από πανικό και θέτει σε κίνδυνο την άμυνα της πόλης, και τον ψύχραιμο, αποφασιστικό Ετεοκλή από την άλλη, που κρατά γερά στα χέρια του το δοιάκι του καραβιού της πολιτείας. Ισχύει το πιο πάνω; Αν ναι, σε ποιο βαθμό;
Για τους “Επτά επί Θήβας” του Αισχύλου: (4) Οίκος και Πόλις
ΤΡΑΓΩΔΙΑ ΚΑΙ ΣΥΓΚΡΟΥΣΕΙΣ ΝΟΜΙΜΟΦΡΟΣΥΝΗΣ
Η κάθε λογής σύγκρουση βρίσκεται στην καρδιά της τραγωδίας. Αν στους Επτά κυριαρχεί το σχήμα Οίκος-Πόλις (και κατ᾽ επέκταση Άτομο-Κοινότητα), αλλού συγκρούονται:
το μητρικό αίσθημα και η εκδικητική επιταγή (Μήδεια)
Με τι ακριβώς ασχολείται το Δ.Σ. της ΟΛΜΕ;
Προοδευτική Ενότητα Καθηγητών (ΠΕΚ)
Το ερώτημά μας δεν είναι ρητορικό αλλά και ούτε παραταξιακής αντίληψης – άλλωστε σε τέτοιους δύσκολους καιρούς μια τέτοια αντίληψη θα ήταν καρικατούρα.
Είναι ερώτημα απόλυτα ουσιαστικό. Αφορά όχι μόνο τους εκπαιδευτικούς αλλά και την εκπαίδευση, και γενικότερα τα κοινωνικά κινήματα και το συνδικαλισμό, το πεδίο της κοινωνίας και της πολιτικής.
Για τους “Πέρσες” του Αισχύλου: (3) Οι δύο είσοδοι της Βασίλισσας
Οι δύο είσοδοι της Βασίλισσας (Άτοσσας) εισάγουν το Πρώτο και το Δεύτερο Επεισόδιο των Περσών αντιστοίχως. Κατά τη συνήθη πρακτική του Αισχύλου — πρακτική με ιδιαίτερη εφαρμογή στους Πέρσες — οι δύο αυτές σκηνές χαρακτηρίζονται από συμμετρία και παραπληρωματικότητα: η μία αποτελεί ουσιαστικά αντεστραμμένο είδωλο της άλλης.
Και όμως, το Υπουργείο Παιδείας υπονομεύει την εκπαίδευση
Ένα Υπουργείο σκορποχώρι!
Του Νίκου Τσούλια
Η εκπαίδευση δοκιμάζεται σκληρά από τις συνεχιζόμενες μνημονιακές εκπαιδευτικές πολιτικές. Τα σχολεία υπολειτουργούν. Δεν διαμορφώνεται καμιά πολιτική ανάπτυξης της εκπαίδευσης˙ αντίθετα ακρωτηριάζονται βασικές εκπαιδευτικές λειτουργίες και συρρικνώνονται πάγιες μορφωτικές και πολιτισμικές όψεις των σχολείων. Τα χρήματα που διατίθενται για τις λειτουργικές δαπάνες των σχολείων δεν επαρκούν ούτε για το φωτοτυπικό χαρτί.
